Geschiedenis

De Reuverse volleybalvereniging wordt opgericht op 28 april 1951 en draagt aanvankelijk de naam V.O.I.V (Vereniging Oud Indië Vaarders). Op de oprichtingsvergadering zijn 30 personen aanwezig. Giel Hillekens fungeert als voorlopig voorzitter. Deze taak wordt op de eerste jaarvergadering in 1952 overgenomen door Frits Houwers. Het ledental is dan al gegroeid naar 51. 
De eerste min of meer officiële wedstrijd wordt op 4 oktober 1952 gespeeld tussen VOIV en VOP uit Panningen. In 1953 wordt Harry Koch aangesteld als trainer, zijn eerste succes is een 3-2 zege op VCT 2 uit Tegelen, deze wedstrijd wordt gespeeld ter gelegenheid van de opening van het volleybalveld op sportpark Bösdael, op zaterdag 5 september 1953. Burgemeester Claessen krijgt de eer, de eerste bal op te slaan. Wellicht dat de toekenning van die gemeentelijke subsidie van 75 gulden daarmee te maken had. De contributie bedraagt in dat jaar 50 cent per maand voor volwassenen en een kwartje voor de jeugdleden.

In september 1953 meldt het eerste dameslid zich aan. De competitie '54-'55 telt 2 herenteams van VOIV en een damesteam. Ook in 1954 wordt het eerste toernooi op sportpark Bösdael gehouden, waaraan door 8 verenigingen wordt deelgenomen. 
Tijdens de jaarvergadering van 1955 worden 2 vrouwelijke bestuursleden gekozen, te weten: Pea Rutten en Margot Ruiten. Giel Hillekens wordt in 1956 benoemd tot erevoorzitter, Al Koch neemt dan zijn functie als voorzitter op zich. Op 25 mei 1957 verandert de vereniging van naam en kiest voor de door Jac Smeets voorgestelde naam: Revoc. 

Heren 1 degradeert in 1959 naar de 2de klasse, wellicht dat de ver van ideale omstandigheden hier debet aan zijn. De thuiswedstrijden worden gespeeld in Roermond, terwijl de trainingen voor de heren plaatsvinden in een open schuur in Beesel. De dames mochten oefenen in de gymzaal van het klooster in Reuver. Wiel Gielen is inmiddels voorzitter geworden en zal dat 9 jaar blijven. Ondanks vele tegenslagen blijft de vereniging bestaan, dieptepunt is in 1962 de brand in zaal Paar, waar de vereniging weer onderdak heeft gekregen. Piet Cuypers wordt in 1963 trainer van heren 1, maar blijft dit maar 2 jaar, omdat dan de training wordt stopgezet. In 1966 is het ledental gereduceerd tot 7, waarvan ook nog eens 5 bestuursleden! 

De bouw van de gymzaal aan de Gouverneur van Hövelllaan in 1967 doet de vereniging als een Phoenix herrijzen uit zijn as; maar liefst 21 nieuwe leden melden zich aan voor de eerste training, weer onder leiding van Piet Cuypers. Een jaar later start onder zijn leiding ook de damesafdeling. In 1969 worden zowel heren 1 als 2 kampioen, het wordt het begin van een lange reeks. Al Koch heeft voor de tweede keer de voorzittershamer ter hand genomen en ziet het ledental stijgen naar 72. 

Bij de viering van het 20-jarig bestaan bloeit de vereniging volop, met maar liefst 10 competitiespelende teams en onder leiding van voorzitter Fons Verdonck gonst het van de activiteiten: maandelijks verschijnt er een clubblad, er wordt weer een toernooi georganiseerd, er is een peperkoekactie en in december 1971 wordt het wereldrecord volleybal verbeterd door een Revoc-team. Diverse jaren wordt een wandeldriedaagse gehouden en ook zijn er spellenmiddagen voor de Reuverse jeugd. (Record was 700 deelnemers). 

In 1973 nadert het ledental de 200. In 1975 promoveert heren 1 naar de derde divisie, een nieuw hoogtepunt. Onder leiding van Jan Jacobs, die Wim Huybers opvolgt, bereidt de vereniging - met een enorm actief feestcomité - zich voor op het zilveren jubileum. Het verblijf in de derde divisie wordt geprolongeerd, echter de NeVoBo, verleent geen dispensatie om nog eens een jaar in de Reuverse gymzaal te mogen spelen. Noodgedwongen moet men de thuiswedstrijden gaan spelen in de Roermondse sporthal. De geschiedenis herhaalt zich! Zeker geen passend cadeau voor de jubilaris.

Echter, Revoc bloeit, met name ook door de totstandkoming van het clublokaal in 1977. De jeugd gaat zich steeds meer in de kijker spelen en diverse spelers en speelsters worden geselecteerd voor vertegenwoordigende teams. Er worden districtstitels behaald en men mag meestrijden om het Nederlands kampioenschap. In 1978 zorgt sponsoring voor een nieuwe naam, drie jaar lang gaat de club Ons Huis/Revoc heten. Eindelijk wordt in 1979 de zo broodnodige sporthal gebouwd. In 1980 debuteert oud-Revocspeler Wim Koch in het Nederlands team, in totaal zal hij het tot 126 interlands brengen. Coen Vaessen wordt in 1981 de nieuwe voorzitter en jongens B behaalt bij de nationale kampioenschappen in Beuningen een vijfde plaats. In 1983 telt de vereniging 214 leden, Theo Vullers is dan waarnemend voorzitter. 

In de tachtiger jaren blijft de jeugd het opvallend goed doen, dit o.a. door een zeer actief jeugdkader. Jan Beenhakker leidt de club in 1989 en hij ziet hoe trainer Ger Steeghs ervoor zorgt dat heren 1 kampioen wordt en opnieuw zijn geluk mag gaan beproeven in de landelijke derde divisie. En weer staat er een jubileum voor de deur. De geschiedenis herhaalt zich. Hoogtepunt in de activiteiten van het feestcomité is ongetwijfeld de clinic, verzorgd door het nationale team. Maarliefst 1500 mensen trotseren barre weersomstandigheden en zorgen voor een uitverkocht huis. Een ander hoogtepunt is de koninklijke onderscheiding voor Coen Vaessen bij gelegenheid van zijn 40-jarig jubileum Het staat in schril contrast met de pijn door het overlijden van twee steunpilaren van de vereniging, Siem Wijnands en Jan Bergs. Piet Cuypers staat nog eens letterlijk in de hoofdrol in dec. 1995, wanneer hij zijn 40-jarig lidmaatschap viert. 

De periode na het jubileum kun je typeren als een tijd van reorganisatie en opbouw, waarbij vooral de jeugdopleiding, met Peter Munnichs als initiator, alle aandacht krijgt. De naam Revoc duikt steeds vaker op in de uitslagenlijst van Nederlandse kampioenschappen, districtskampioenschappen en bekerfinales. In 1998 behaalt jongens C, onder leiding van Marc Denessen, een 2de plaats in de Nederlandse titelstrijd. Piet Nagel is voorzitter tot 8 januari 1995, waarna Peter Simons deze taak op zich neemt. In 1999 zorgen werkzaamheden door de leden bij het Oud Limburgs Schuttersfeest voor een fikse financiële injectie. 

In 2000, nog juist voor het gouden feest, gaat Revoc een fusie aan met VC Beesel, en gaat verder onder de naam Revoc/VCB. Cyril Luttels neemt de zware taak op zijn schouders de 400 leden tellende vereniging in de nieuwe eeuw te gaan leiden. Vooruitlopend op deze fusie, spelen de Reuverse en Beeselse teams al in het seizoen 1999-2000 onder de nieuwe naam. Dertig teams spelen dan NeVoBo-competitie, waaronder 18 seniorenteams. Verder zijn er nog 6 recreantengroepen. En dan te bedenken dat er lang geleden maar 7 leden waren. 

In 2001 bestond Revoc 50 jaar en VCB 30 jaar. Dit jubileum heeft Revoc/VCB grootschalig gevierd.

2001 – 2026
Na het gouden jubileum begint Revoc/VCB aan de nieuwe eeuw met een flitsende start. De fusieclub telt tien herenteams en acht damesteams in de NeVoBo‑competitie en sporthal De Schans is tijdens wedstrijden regelmatig goed gevuld. Een aantal teams met diepe wortels in Beesel speelt hun thuiswedstrijden in de Beeselse gymzaal. In combinatie met de doordeweekse trainingsavonden vraagt dit om flink puzzelwerk en goede afstemming met andere binnensportverenigingen. Naast De Schans worden ook de gymzalen aan de Gouverneur van Hövellaan en in Offenbeek en Beesel intensief benut.
 
De structurele druk op de zaalcapaciteit leidt er na enkele voorbereidingsjaren toe dat in 2005 de uitbreiding van sporthal De Schans wordt gerealiseerd. Er komen twee extra velden bij en het laatste deel van de hal wordt permanent ingericht voor de turnvereniging. De extra ruimte wordt volop benut, want de succesvolle jeugdopleiding van Revoc/VCB zorgt in deze periode ook voor een hoog niveau bij de seniorenteams. Zowel de heren als de dames weten zich sportief te onderscheiden. Dames 1 promoveert zelfs naar de landelijke tweede divisie en weet zich daar gedurende meerdere seizoenen te handhaven.
 
Vanaf 2006 verandert het beeld geleidelijk. De topbezetting van de seniorenteams blijkt moeilijk vast te houden en er ontstaat verloop binnen de prestatieve teams. Dit leidt deels tot groei binnen de vrije‑tijdsgroepen, maar over de hele linie neemt het ledenaantal licht af. De instroom bij de jongste jeugd blijft daarentegen op peil, mede dankzij het schoolvolleybaltoernooi dat Revoc/VCB vanaf 2008 meerdere jaren op rij in de gemeente Beesel organiseert. Voorafgaand aan het toernooi worden trainingen verzorgd tijdens de gymlessen. Dankzij de sponsoring van taxibedrijf Litax kunnen ook scholen als basisschool ’t Spick hun teams eenvoudig laten deelnemen.
 
Met een stabiele jeugdafdeling wordt vol vertrouwen toegewerkt naar het 60‑jarig bestaan in 2011. Dit jubileum wordt groots aangepakt, met activiteiten verspreid over het hele jaar. Een gezamenlijk ontbijt in de sporthal, een demonstratiewedstrijd tussen twee Belgische eredivisionisten en een drukbezochte reünie in café Ronckenstein zorgen voor een duidelijke impuls aan het verenigingsgevoel.
 
Kort na dit jubileum start de vereniging met een nieuwe sporttak: zitvolleybal. Geïnspireerd door buurvereniging Holyoke uit Belfeld wordt deze discipline gedurende enkele seizoenen in Reuver beoefend. Ondanks goede intenties blijkt de belangstelling binnen de eigen vereniging onvoldoende om het zitvolleybal structureel voort te zetten. Een speelsters van het zitvolleybalteam van destijds, weet enkele jaren later met het Nederlands team nog de Paralympische Spelen in Rio de Janeiro te bereiken.
 
Naast competitie en training blijft ook de promotie van de volleybalsport een belangrijke pijler. Grote recreatieve toernooien spelen daarin een centrale rol. Na de fusie wordt het een traditie om jaarlijks op Vaderdag het Revoc/VCB‑toernooi te organiseren, aanvankelijk afwisselend in Reuver en Beesel, later op sportpark De Solberg en vanaf 2007 op sportpark Dijckerhof. Ondanks meerdere vernieuwingen loopt de belangstelling terug. Dit leidt ertoe dat de toernooicommissie in 2014 een nieuwe weg inslaat. Op 2 juli 2014 wordt op het Drakenrijk‑park de eerste editie van de BeachVolleyNight georganiseerd. Met direct vijftig deelnemende teams is het succes groot en binnen enkele jaren groeit het toernooi uit tot een vaste waarde met jaarlijks meer dan honderd teams.
 
Ook op prestatief niveau laat Revoc/VCB zich in deze jaren gelden, met name bij de heren. De komst van spelers uit Swalmen en vooral de aansluiting van Wout Gielens geven de selectie een duidelijke impuls. Onder coach Sander Heijnen groeit het team uit tot een serieuze titelhouder en op 17 maart 2018 wordt het kampioenschap in de tweede divisie behaald. Spelers als Frenne Verbakel en Cas van den Borst, echte Reuverse jongens, maken dit historische moment mee. De promotie naar de eerste divisie betekent het hoogste spelniveau dat de vereniging tot dan toe bereikt.
 
De coronapandemie vormt ook voor Revoc/VCB een zware periode. Competities worden voortijdig beëindigd of volledig stilgelegd en het verenigingsleven komt tijdelijk tot stilstand. Het bestuur probeert met digitale ledenvergaderingen en creatieve trainingsvormen, waaronder buiten trainen bij zwembad De Bercken, de verbinding te behouden. Toch leidt deze periode tot ledenverlies en een tijdelijke stilstand van de instroom.
 
Vanaf 2022 komt er weer ruimte voor opbouw. Hoewel Heren 1 sportief enkele stappen heeft moeten terugzetten, staat er een solide basis. Het 70‑jarig jubileum, door corona met een jaar uitgesteld, wordt alsnog gevierd met een geslaagde reünie. Bovendien wordt de hele vereniging in nieuwe tenues en trainingspakken gestoken.
 
In 2024 start Revoc/VCB samen met ROKA en Hercules de Kangaroo Club, waarin jonge kinderen van drie tot zes jaar maandelijks kennismaken met verschillende balsporten. Een ander memorabel moment volgt op 1 november 2025, wanneer Piet Cuijpers zijn 70‑jarig lidmaatschap viert, een unieke mijlpaal die op passende wijze wordt gemarkeerd.
 
In 2026 staat het 75‑jarig jubileum van Revoc/VCB voor de deur. Onder het motto sportiviteit en gezelligheid bouwt de vereniging voort op het stevige fundament dat in driekwart eeuw is gelegd. Na de coronadip is de weg omhoog weer gevonden en is er het volste vertrouwen dat de volleybalsport ook in de toekomst levend blijft in Beesel, Reuver en Offenbeek.